Kongres USA pyta sześć firm bukmacherskich o programy VIP

Troje członków Kongresu USA chce, by sześć firm bukmacherskich i rynków predykcyjnych wyjaśniło swoje programy VIP. 22 października senator Richard Blumenthal (demokrata, Connecticut) oraz kongresmeni Paul Tonko (demokrata, Nowy Jork) i Valerie Foushee (demokratka, Karolina Północna) napisali do BetMGM, Caesars, DraftKings, Fanatics, Kalshi i Polymarket z prośbą o pisemne odpowiedzi do 5 listopada.

„Jak wyraźnie pokazują powtarzające się relacje wykorzystywanych graczy i doniesienia mediów, programy VIP wpędzają najbardziej podatnych klientów branży hazardowej w długi i uzależnienie, oferując nagrody powiązane ze stawianiem coraz wyższych kwot”, napisali politycy, cytowani przez The Philadelphia Inquirer (tłumaczenie własne).

O co pytają listy

Według SBC Americas każda firma ma podać:

• ilu członków liczy jej program VIP lub program poziomów klienta;

• jak członkowie obstawiali lub handlowali przed przyjęciem do programu;

• jak klienci się kwalifikują i jaka aktywność w zakładach lub handlu się liczy;

• czy członkowie próbujący ograniczyć zakłady lub handel dostawali ekskluzywne oferty, jakie i jak zmieniły one ich aktywność;

• czy wysyłała nagrania sportowców lub innych celebrytów, by utrzymać zaangażowanie klientów;

• ile przychodu przynosi jej program VIP;

• czy opiekunowie VIP kontaktują się z klientami, by zachęcać ich do gry;

• czy i jak wykorzystuje AI do śledzenia klientów i kierowania do nich promocji oraz korzyści.

Listy są prośbami, a nie wezwaniami. Same w sobie nie zobowiązują prawnie firm do odpowiedzi, ale termin i pytania są już publiczne.

Dlaczego programy VIP są pod lupą

Program VIP zapewnia największym klientom serwisu bukmacherskiego specjalne traktowanie: osobistego opiekuna konta, często nazywanego opiekunem VIP, który utrzymuje z nimi bezpośredni kontakt, a do tego korzyści takie jak bonusy, prezenty czy bilety na wydarzenia. Obawa jest prosta. Klienci, którzy przynoszą najwięcej pieniędzy, często najwięcej też przegrywają, a opiekun, którego zadaniem jest utrzymanie ich aktywności, może w końcu zaproponować nagrodę komuś, kto próbuje przestać.

Dlatego pytanie o graczy, którzy próbowali ograniczyć grę, jest najważniejsze. Dla czytelnika oznacza to: bonus szyty na miarę, który przychodzi tuż po ustawieniu limitu albo zwolnieniu tempa, jest sygnałem ostrzegawczym, a nie korzyścią. To wciąż bonus z warunkami, a jego celem jest sprowadzenie cię z powrotem.

Jak zaczęło się dochodzenie w sprawie FanDuel

Nowe listy rozszerzają dochodzenie, które ci sami troje polityków wszczęło wobec FanDuel, należącego do Flutter. Latem wyszło na jaw, że opiekun VIP z FanDuel wysłał spersonalizowane nagranie Bryce’a Harpera, zawodnika Philadelphia Phillies, klientowi z problemem hazardowym. W liście z 6 października do prezesa FanDuel Christiana Genetskiego politycy napisali, że ten klient „przegrał 1,5 mln USD na zakładach na waszej platformie” (tłumaczenie własne). Przytoczyli też odpowiedź FanDuel z 24 września, w której firma przyznała, że wysłała „około 30 takich nagrań sportowców i artystów w ciągu ostatnich dwóch lat”, i stwierdziła, że „nie wykorzystywała spersonalizowanych nagrań ani wiadomości, by nakłaniać klientów do dalszej gry” (tłumaczenie własne). Politycy zażądali kopii wszystkich nagrań i danych o zakładach każdego odbiorcy do 20 października.

Według SBC Americas FanDuel w kolejnym liście z tego tygodnia nazwał nagrania „gestami docenienia klientów” (tłumaczenie własne) i zaprzeczył, by wysyłał je w celu zachęcania do dalszej gry. Wcześniej FanDuel poinformował polityków, że nie zamierza likwidować swojego programu VIP, podaje SBC Americas. Według Inquirera Harper powiedział, że dostał zapłatę za nagranie wiadomości przez serwis Cameo, ale nie wiedział, że FanDuel użyje jej do nagrodzenia gracza VIP.

Rynki predykcyjne objęte tym samym dochodzeniem

Kalshi i Polymarket podlegają na szczeblu federalnym nadzorowi Commodity Futures Trading Commission (CFTC), a nie stanowym regulatorom hazardu, i twierdzą, że ich produkty to kontrakty finansowe, a nie hazard. Według Inquirera listy zauważają, że żadna z tych firm nie nazywa swoich nagród programem VIP: program Kalshi nazywa się Kalshi Platinum, a Polymarket prowadzi programy rabatów dla „makerów” i „takerów”. Politycy napisali też, że „rynki predykcyjne aktywnie lekceważą zabezpieczenia ustanowione przez stanowe władze hazardowe” (tłumaczenie własne).

Kalshi przekazało Inquirerowi, że obsługuje najaktywniejszych traderów według wolumenu, nie biorąc pod uwagę ich wygranych i strat, i nie prowadzi ukierunkowanych promocji, gdy klienci przegrywają. Niedawno pisaliśmy o ostrzeżeniu Ohio dla licencjobiorców w sprawie rynków predykcyjnych.

Co firmy powiedziały do tej pory

Żadna z sześciu firm nie odpowiedziała jeszcze na pytania. Fanatics przekazał, że otrzymał prośbę i „odpowie we właściwym czasie”, a DraftKings, że „odpowie stosownie, gdy tylko będziemy mieli okazję zapoznać się” z listem, podaje Inquirer (tłumaczenie własne). Z BetMGM i Caesars gazeta nie zdołała się skontaktować. Nie odnotowano żadnej odpowiedzi Polymarket.

Listy pojawiają się w czasie, gdy kilka stanów przygląda się tym samym praktykom. W październiku Massachusetts Gaming Commission zapytała operatorów, jak wykorzystują AI w marketingu, a Nowy Jork posunął naprzód przepisy, które zakazałyby promocji personalizowanych przez AI; zob. nasz tekst o propozycji z Nowego Jorku i pytaniach z Massachusetts. DraftKings jest już pod lupą po doniesieniach o kierowaniu promocji za pomocą AI. Poza USA grecki regulator wysłał kwestionariusz VIP do 18 operatorów.

Jeśli gra przestała sprawiać przyjemność, ustaw na koncie limit wpłat lub przerwę albo skorzystaj z samowykluczenia. W USA infolinia National Council on Problem Gambling działa pod numerem 1-800-GAMBLER.